Piękne te trzy zdjęcia z holownikiem "SAN" ciągnącym na holu barki po Wiśle. Takie zdjęcia wywołują moje wspomnienia z lat gdy z rodzicami na barce pływaliśmy w takich zestawach za różnymi holownikami po polskich rzekach.
Trochę informacji o holowniku "San" wynotowałem z cytowanej już książki Marka Michalskiego "Statki parowe na polskich drogach wodnych".
A więc "San" zbudowano w roku 1913 w stoczni Union Gießerei w Königsbergu czyli w Królewcu, pod numerem budowy 167. Zamówiony został przez Warszawskie Akcyjne Towarzystwo Handlu i Żeglugi. Statek otrzymał nazwę "Andrzej Zamoyski". Pod tą nazwą pływał aż do roku 1939, kiedy to został przejęty przez Niemców, przemianowany na "Zenith" i przydzielony do Weichsel Reederei GmbH, Warschau. W lutym 1945 zatonął w porcie gdańskim i przełamał się na pół. Rok później wydobyty i wyremontowany w stoczni Pleniewo. W latach 1947 - 1949 mieściła się na nim Szkoła Żeglugi Śródlądowej w Warszawie. Nazwę "urodzeniową" nieco skorygowano na "A. Zamoyski". W roku 1950 przekazany został przedsiębiorstwu Państwowa Żegluga Śródlądowa, Ekspozytura Warszawa gdzie otrzymał nazwę "San". Zmiana armatora nastapiła w 1952, kiedy to "San" przeszedł do Ekspozytury w Bydgoszczy, która z biegiem czasu zmieniła się w P.P. Żegluga Bydgoska. Holownik pływał aż do roku 1969, po czym został odstawiony a w 1971 zezłomowany.
Kilka danych technicznych statku. Długość 52,52 m, szerokość 6,10/11,78 m i zanurzenie 0,65 - 0,85 m. Maszyna parowa potrójnego rozprężania była produkcji stoczni i rozwijała moc 300 KM. Średnice cylindrów: 370/450/750 mm, skok tłoków: 800 mm. O oryginalnym kotle parowym brak informacji. W roku 1955 "San" otrzymał nowy kocioł o ciśnieniu pary 15 at, wyprodukowany w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby napisać komentarz.
Oceny
Ocena zawartości jest dostępna tylko dla zarejestrowanych użytkowników. Proszę Zaloguj by zagłosować.
Niesamowite!
100%
[1 głos]
Bardzo dobre
0%
[Brak głosów]
Dobre
0%
[Brak głosów]
Średnie
0%
[Brak głosów]
Słabe
0%
[Brak głosów]
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na nasze ustawienia prywatności i rozumiesz, że używamy plików cookies. Niektóre pliki cookie mogły już zostać ustawione.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies
A więc "San" zbudowano w roku 1913 w stoczni Union Gießerei w Königsbergu czyli w Królewcu, pod numerem budowy 167. Zamówiony został przez Warszawskie Akcyjne Towarzystwo Handlu i Żeglugi. Statek otrzymał nazwę "Andrzej Zamoyski". Pod tą nazwą pływał aż do roku 1939, kiedy to został przejęty przez Niemców, przemianowany na "Zenith" i przydzielony do Weichsel Reederei GmbH, Warschau. W lutym 1945 zatonął w porcie gdańskim i przełamał się na pół. Rok później wydobyty i wyremontowany w stoczni Pleniewo. W latach 1947 - 1949 mieściła się na nim Szkoła Żeglugi Śródlądowej w Warszawie. Nazwę "urodzeniową" nieco skorygowano na "A. Zamoyski". W roku 1950 przekazany został przedsiębiorstwu Państwowa Żegluga Śródlądowa, Ekspozytura Warszawa gdzie otrzymał nazwę "San". Zmiana armatora nastapiła w 1952, kiedy to "San" przeszedł do Ekspozytury w Bydgoszczy, która z biegiem czasu zmieniła się w P.P. Żegluga Bydgoska. Holownik pływał aż do roku 1969, po czym został odstawiony a w 1971 zezłomowany.
Kilka danych technicznych statku. Długość 52,52 m, szerokość 6,10/11,78 m i zanurzenie 0,65 - 0,85 m. Maszyna parowa potrójnego rozprężania była produkcji stoczni i rozwijała moc 300 KM. Średnice cylindrów: 370/450/750 mm, skok tłoków: 800 mm. O oryginalnym kotle parowym brak informacji. W roku 1955 "San" otrzymał nowy kocioł o ciśnieniu pary 15 at, wyprodukowany w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych.