"Oder" był bardzo ciekawym statkiem. Zbudowany został w roku 1882 przez zakłady Prager Maschinenbau w Pradze jako tylnokołowiec, pod numerem budowy 92. Parowca zamówił Max Goldmann z Pragi i nazwał go "Stefanie".
Jako tylnokołowiec nie popływał długo i został szybko przebudowany na bocznokołowiec. A jaka była tego przyczyna? Różne źródła mówią różnie. Rind i Trost podają że jako tylnokołowiec był zupełnie nieudaną konstrukcją, B. Schwarz że już podczas przekazywania armatorowi uległ awarii i wogóle nie został odebrany, natomiast zdaniem Waldka Danielewicza poważna awaria nastapiła dopiero w roku 1884 i to w jej wyniku został przebudowany na bocznokołowiec. W każdym badź razie zmiana pędników musiała być rzeczywiście nieodzowna, skoro zdecydowano się na tak poważną operację. Po przebudowie zmienił nazwę na "Moldau-Vltava" (armatorem pozostał Max Goldmann).
W roku 1889 odkupiła go wrocławska firma armatorska Krause & Nagel i statek zmienił nazwę na "Oder". Jeszcze dwa razy nastąpiła zmiana armatora zanim w roku 1906 trafił do Schlesische Dampfer - Compagnie (SDC), gdzie eksploatowany był do początku lat dwudziestych, po czym został zezłomowany.
Kilka danych technicznych: 32,20 m długości, 4,68/8,25 m szerokości. Mógł zabrać 200 pasażerów. Jego maszyna parowa miała moc 25 KMn, co wydaje się bardzo mało.
Naturalnie, również "Oder" woził Wrocławian do parku rozrywki Wilhelmshafen. Poniżej widzimy go na starej widokówce (w barwach SDC), w wiosennej scenerii na tle ośrodka:
"Oder" cumuje przy wrocławskiej promenadzie. W dali widoczny Lessingbrücke czyli dzisiejszy Most Pokoju:
Ten obraz namalował O. Günther - Naumburg. Przedstawia bocznokołowiec "Oder" na tle Wyspy Piasek z kościołem NMP i dawnym klasztorem Augustianów. Ilustrację skopiowałem z książki Georga Hallamy "Breslau, das Buch der Stadt" z roku 1924 (mam!):
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby napisać komentarz.
Oceny
Ocena zawartości jest dostępna tylko dla zarejestrowanych użytkowników. Proszę Zaloguj by zagłosować.
Żadne oceny nie zostały dodane.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na nasze ustawienia prywatności i rozumiesz, że używamy plików cookies. Niektóre pliki cookie mogły już zostać ustawione.
Kliknij przycisk `Akceptuję`, aby ukryć ten pasek. Jeśli będziesz nadal korzystać z witryny bez podjęcia żadnych działań, założymy, że i tak zgadzasz się z naszą polityką prywatności. Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies
Jako tylnokołowiec nie popływał długo i został szybko przebudowany na bocznokołowiec. A jaka była tego przyczyna? Różne źródła mówią różnie. Rind i Trost podają że jako tylnokołowiec był zupełnie nieudaną konstrukcją, B. Schwarz że już podczas przekazywania armatorowi uległ awarii i wogóle nie został odebrany, natomiast zdaniem Waldka Danielewicza poważna awaria nastapiła dopiero w roku 1884 i to w jej wyniku został przebudowany na bocznokołowiec. W każdym badź razie zmiana pędników musiała być rzeczywiście nieodzowna, skoro zdecydowano się na tak poważną operację. Po przebudowie zmienił nazwę na "Moldau-Vltava" (armatorem pozostał Max Goldmann).
W roku 1889 odkupiła go wrocławska firma armatorska Krause & Nagel i statek zmienił nazwę na "Oder". Jeszcze dwa razy nastąpiła zmiana armatora zanim w roku 1906 trafił do Schlesische Dampfer - Compagnie (SDC), gdzie eksploatowany był do początku lat dwudziestych, po czym został zezłomowany.
Kilka danych technicznych: 32,20 m długości, 4,68/8,25 m szerokości. Mógł zabrać 200 pasażerów. Jego maszyna parowa miała moc 25 KMn, co wydaje się bardzo mało.
Naturalnie, również "Oder" woził Wrocławian do parku rozrywki Wilhelmshafen. Poniżej widzimy go na starej widokówce (w barwach SDC), w wiosennej scenerii na tle ośrodka:
"Oder" cumuje przy wrocławskiej promenadzie. W dali widoczny Lessingbrücke czyli dzisiejszy Most Pokoju:
Ten obraz namalował O. Günther - Naumburg. Przedstawia bocznokołowiec "Oder" na tle Wyspy Piasek z kościołem NMP i dawnym klasztorem Augustianów. Ilustrację skopiowałem z książki Georga Hallamy "Breslau, das Buch der Stadt" z roku 1924 (mam!):